روش های تندخوانی
![](https://nokhbeganenobel.com/wp-content/uploads/2021/11/photo_2021-12-03_18-39-13-1.jpg)
تندخوانی مجموعه راهکارهای عملی و فنونی است که سرعت مطالعه را به شکلی چشمگیر افزایش میدهد و امکان یاد
گیری صفحات پرشماری را در زمانی کوتاه فراهم می سازد
تصور عموم بر این است که هرچه آهستهتر و کندتر مطالعه شود، اندوختهٔ ذهنی افزایش خواهد یافت.که کاملا صحیح است به باور دانشمندان
در حالی که میزان اندوختهٔ ذهنی مطالعهکنندهٔ معمولی ۸۶درصد است، این حالت برای تند خوان حداکثر ۲۳درصد خواهد بود.
همچنین تونی بوزان پژوهشگر مغز به این نکته اشاره کردهاست که اینکه سرعت در مطالعه افزایش یابد، به هیچ وجه به این معنا نیست که بر خلاف آن درک از مطالعه نیز کاهش یابد، اتفاقاً درک و تمرکز در مطالعه نیز با سرعت در مطالعه افزایش پیدامی کند.
تاریخ تندخوانی در جهان
تاریخنگاران بهطور اختصاصی از فردی به نام اِوِلین وود، معلم مدرسه و پژوهشگر یاد میکنند که در دهه ۱۹۵۰ میلادی این سؤال برایش ایجاد شد که چرا بعضی از افراد بهطور معمول با سرعت بالاتری نسبت به سایر افراد مطالعه میکنند. بهاین ترتیب بود که وود خودش را وادار کرد تا با سرعت بیشتری مطالعه کند. سال ۱۹۵۸ زمانی که وود از تلاشهایش برای بالا بردن سرعت خسته شده بود بهطور اتفاقی فهمید که خواندن یک متن با کمک حرکت دست زیر خطوط، به چشم کمک میکند تا تمرکز و سرعت بیشتری داشته باشد و روانتر روی خطوط حرکت کند.
پسازآن بود که او از دست، بهعنوان عاملی برای بالا بردن سرعت خواندن استفاده کرد. اِوِلین وود نخستین بار مطالعاتش را در دانشگاه اوتا به دیگران آموزش داد و یک سال بعد مجموعه آموزشهای عمومی خود را در واشینگتن راهاندازی کرد. او این مهارت و تکنیک را به سال ۱۹۶۰ به نام خودش ثبت کرد و این شیوه را تندخوانی نام گذاشت. اکنون این روش در بسیاری از کشورها و مدارس جهان بهعنوان یک واحد درسی تدریس میشود.
دیدگاهتان را بنویسید